Geschiedenis

Geschiedenis Sociaal Fonds St. Walburgis

 

1925

 

In 1925 neemt de “Vereeniging Conferentie van den Heiligen Vincentius van Paulo afdeeling Zutphen” (Vincentiusvereniging) het initiatief om een wijkgebouw te stichten, maar mgr. Driessen, stichter van de congregatie van de Kleine Zusters van St. Jozef uit Heerlen vond dat het beter meteen een ziekenhuis kon worden. Aartsbisschop van Utrecht  (en vroeger kapelaan in Zutphen) mgr. Van de Wetering was aanvankelijk niet voor, vanwege de ontbrekende geldmiddelen. Uiteindelijk besloot de Vincentiusvereniging op 16 oktober

1925 toch tot de oprichting van een Commissie voor de R.K. Ziekenverzorging te Zutphen.

Ondanks aanvankelijk geldgebrek kon op 1 september 1925 de Vincentiusvereniging (ten behoeve van de toen nog niet opgerichte Stichting Roomsch Katholieke Ziekenverzorging te Zutphen) toch eigenaar worden van de leegstaande villa Kattenhave aan de Martinetsingel (in de volksmond “De bult van Ketjen”, achter het eigenlijke huis van houthandelaar Ketjen). Ene heer Wüstenfeld had zijn eigen huis verhypothekeerd en de verkregen gelden (16.000 gulden) aan de commissie geleend.

 

1926

 

Op 18 juni 1926 werd de Stichting Roomsch Katholieke Ziekenverzorging te Zutphen opgericht. Deze leende in 1926 van het R.K. Kerkbestuur en enkele banken geld, waarmee de lening van de heer Wüstenfeld aan de “Vereeniging Conferentie van den Heiligen Vincentius van Paulo afdeeling Zutphen” weer kon worden afgelost en de voorgenomen verbouwing en inrichting van de Villa Kattenhave grotendeels gefinancierd. Na

aanvullende inzamelingsacties onder particulieren in zowel de eigen als omliggende parochies (Voorst, Vierakker, Steenderen, Vorden, Hengelo, Olburgen, Brummen, Klarenbeek, Busloo, Lochem en Baak) kon op 20 augustus 1926 de verbouwing van de villa tot ziekenhuis worden aanbesteed.

 

1927

 

In juli 1927 namen acht zusters van de congregatie van Kleine Zusters van Heerlen en hun moeder-overste Judoca hun intrek in het ziekenhuis en een maand later volgden de eerste patiënten. De locatie van de oprit naar de ingang van het ziekenhuis is nu nog steeds zichtbaar door de 2 grote platanen op de Bult van Ketjen.

 

1930 – 1950

 

Na een rustige start volgden vanaf 1930 verbeteringen zoals een radio installatie en een lift en ook werd een chirurg aangenomen, waarna het aantal patiënten flink steeg. Zozeer dat al in 1931 uitbreiding volgde met 32 bedden en het huis van houthandelaar Ketjen aan de IJsselkade (voor/naast villa Kattenhaven) werd aangekocht en verbouwd tot kapel, zusterhuis en verblijf voor de rector.

0p 15 februari 1932 droeg de Vincentiusvereniging de inmiddels dus al ruimschoots als ziekenhuis in gebruik zijnde villa Kattenhaven met erf alsnog formeel in eigendom over aan de Stichting Roomsch Katholieke Ziekenverzorging te Zutphen.

ln 1948 volgt een volgende uitbreiding met een paviljoen voor tuberculosepatiënten en in 1950 worden vijf huizen aan de Kuiperstraat 33-41 aangekocht en ingericht als tehuis voor de inmiddels 30 verpleegsters van het ziekenhuis.

 

1959

 

In dat jaar wordt het verpleeghuis een ziekenhuis. Op 25 november 1959 werd de naam van de stichting Roomsch Katholieke Ziekenverzorging te Zutphen gewijzigd in Stichting Sint-Walburgis Ziekenhuis. Dit was naar aanleiding van de nieuwe Wet op de Stichting van 1952 die het woord 'stichting' als deel van de naam verplicht stelde.

 

1967

 

Op 1 januari 1967 gingen het Sint-Walburgis Ziekenhuis en het Oude en Nieuwe Gasthuis, dat sinds 1886 al het Algemene Ziekenhuis aan de Coehoornsingel beheerde, samen. Dit betekende dat de exploitatie van het Sint-Walburgisziekenhuis overging naar de Stichting Oude en Nieuwe Gasthuis (ONG). Omdat eigendom en exploitatie van het ziekenhuisgebouw aan de Martinelsingel bij de Stichting Sint-Walburgis Ziekenhuis bleef,

ging het ONG voor het gebruik daarvan huur betalen aan de Stichting Sint-Walburgis Ziekenhuis. De al vergevorderde plannen voor een nieuw Sint-Walburgisziekenhuis gingen in de ijskast en de hiervoor al aangekochte grond aan de Varkensweide (Warnsveldseweg) werd in 1969 verkocht aan de Gemeente Zutphen.

Met de overgang van het Sint-Walburgis ziekenhuis naar het ONG werd ook het einde ingeluid van de aanwezigheid van de Kleine Zusters van Sint Joseph in het ziekenhuis. Een kleine religieuze kern bleef achter en voor hen werd in 1968 door de stichting het huis Deventerweg 24 aangekocht.

In 1974 kwamen beide ziekenhuizen samen in één gebouw; Het Nieuwe Spittaal

Ter vervanging van de beide 'Verenigde Ziekenhuizen' werd het nieuwe 'Streekziekenhuis Het Nieuwe Spittaal' in de Ooyerhoek gebouwd. Hiermee kwamen de oude ziekenhuisgebouwen aan de Martinetsingel en Kuiperstraat (de verpleegsterswoningen) leeg te staan. ln 1996 verzelfstandigde Het Nieuwe Spittaal en kreeg het de naam Het Spittaal. ln 1999 ging samen met Ziekenhuiscentrum Apeldoorn in de Stichting Gelre Ziekenhuizen en in 2010 is Het Spitaal vervangen door ernaast gebouwde Gelre Ziekenhuis Zutphen.

 

1971

 

De Stichting Sint-Walburgis Ziekenhuis exploiteerde nu alleen nog maar onroerend goed en bouwde vermogen op. Zo kocht, ontwikkelde en exploiteerde de stichting tussen 1967 en 1977 ook huurwoningen aan de Norenburgstraal 26 en aan de Kuiperstraat 43 (hoek lJsselkade) te Zutphen en bejaardenwoningen aan de Joppelaan 108 te Gorssel.

Op 18 november 1971 bracht de Stichting Sint Walburgis Ziekenhuis haar statuten en naam weer in overeenstemming met deze nieuwe activiteiten en volgde ook het sociaal-maatschappelijke doel van die activiteiten. De naam werd “Stichting Sociaal Fonds Sint-Walburgis”.

 

 

Vanaf 1971

 

Tussen 1971 en 1977 kocht, ontwikkelde en exploiteerde de Stichting Sociaal Fonds Sint-Walburgis ook een huurwoning aan de Rembrantstraat 1 te Zutphen en 26 bejaardenwoningen in het plan 'Bieshorst' aan de Bieshorstlaan en Scheurkamp te Warnsveld.

ln 1972 werd besloten de voor de ontwikkeling van sociale woningbouwprojecten beter een aparte stichting kon worden opgericht. In datzelfde jaar werden grond en plan voor een bejaardenflat en hulppost dienstencentrum aan de Berkenlaan (de 'Riperkamp') overgedragen aan de nieuwe Stichting Sociale Woningbouw Sint-Walburgis. Uiteindelijk nam deze stichting ook successievelijk de andere percelen panden van de Stichting Sint-Walburgis over. De Stichting Sociaal Fonds Sint-Walburgis ging zich richten op (financiële) ondersteuning van initiatieven op het gebied van zorg en welzijn, waarbij het accent ligt op de doelgroep die van oudsher via het oude Katholieke Ziekenhuis werd bediend. Met name innoverende projecten op het gebied van ouderenzorg, verpleeg- en verzorgingshuizen kunnen op ondersteuning van de Stichting rekenen.